Ҳамкориҳои фарҳангиву таҳсилотии Тоҷикистон бо Беларус дар замони истиқлолиятро метавон давоми мантиқии ҳифз ва густариши беҳтарин арзишҳо ва анъанаҳои дар замони Шӯравӣ устуворшуда номид. Далели қотеъи ин гуфтаҳои боло алоқаҳои устувори фарҳангиву адабии устодони шеъру сухани ду кишвар, ки ҳанӯз аз солҳои 30-уми асри XX сарчашма мегирифт, мебошанд. Маҳз дар ҳамин солҳо робитаҳои эҷодӣ, шиносоии ҳамдигарии нависандагон, шоирон, санъаткорон ва дигар намояндагони фарҳанги ду кишвар сурат гирифтааст. Аз ҷумла, шоирону нависандагони тоҷик осори адибони беларус – Я. Купала, Я. Колас, П. Бровка, А. Кулешов, М. Танкро тарҷума ва ба хонандагони тоҷик муаррифӣ карда буданд. Ба забони беларусӣ осори С. Айнӣ, А. Лоҳутӣ, баъди ҷанг М. Турсунзода, Ф. Ансорӣ, А. Баҳорӣ, А. Қаҳҳорӣ, М. Шералӣ, М. Миршакар, Ғ. Мирзо, Ф. Ниёзӣ, Б.